Die heks van Endor

LET WEL: Saul het hom tot ’n praktyk gewend wat God verbied het. God het hom nie deur die profete geantwoord nie (1 Samuel 28:6), en ’n medium kon die Here nie dwing om dit wel te doen nie. Die Skrif se verdere onderrig oor die dood wys dat die verskyning nie Samuel was wat uit die hemel teruggekeer het nie. Dit was ’n misleiding wat Saul van God af weggetrek het.

LET WEL: Die dooies neem nie aan die bewuste lewe op aarde deel nie. Psalm 115:17 sê dat hulle die Here nie loof nie; Psalm 6:6 praat van die afwesigheid van gedagtenis in die dood. Job 7:10 sê dat die gestorwene nie na sy huis terugkeer nie. Ons moet die duidelike onderrig van die Skrif gebruik om aansprake op kontak met afgestorwenes te toets.

LET WEL: Jesus is die opgestane Verlosser. Die antwoord op ons vrees vir die dood lê by Hom, nie by iemand wat beweer dat hy geeste kan oproep nie.

LET WEL: God het die mens uit stof gevorm en die lewensasem gegee; toe het die mens ’n lewende siel geword. Die vers sê nie dat ’n klaar lewende liggaam ’n afsonderlike, onsterflike siel ontvang het nie. Die hele mens is van God afhanklik vir lewe. By die dood hou hierdie bewuste lewe op totdat God die mens weer opwek (Génesis 2:7; Prediker 9:5–6).

LET WEL: Die dood keer die skeppingsproses om. Die liggaam keer terug na die stof en die lewe wat God gegee het, is weer in sy hand. Die “gees” hier is nie ’n bewuste, liggaamlose mens wat verder rondbeweeg nie. Job 27:3 verbind die lewensasem met die asem in die neus. Psalm 104:29–30 beskryf dieselfde afhanklikheid van God se lewegewende krag.

LET WEL: Jesus belowe ’n opstanding, nie die terugkeer van siele wat reeds hulle finale loon ontvang het nie. Die graf hou niemand buite sy bereik nie. Hy kan die hele mens herstel, ook wanneer niks van die liggaam oor is nie.

LET WEL: Dawid se hoop, soos dié van die ander gelowiges, is die opstanding. Hebreërs 11:39–40 wys dat God se getroues op die volheid van sy belofte wag. Die uiteindelike erfenis word nie deur die dood self ontvang nie, maar deur God se verlossingswerk.

LET WEL: Die Bybel noem die mens sterflik, nie vanself onsterflik nie. Die siel, die lewende mens, kan sterf. Onsterflikheid is God se gawe, nie iets wat ons onafhanklik van Hom besit nie. Daarom is die belofte van die opstanding so belangrik.

LET WEL: Dit gebeur wanneer Jesus terugkom. Die gelowiges word opgewek en verander om vir altyd by Hom te wees. Hierdie gawe kom deur Christus, nie deur ’n onsterflike deel van die mens wat nooit gesterf het nie.

LET WEL: Jesus noem die dood ’n slaap omdat Hy die dooies weer kan wakker maak. Vir die gelowige is die volgende bewuste oomblik die opstanding wanneer Christus terugkom. Ons troos lê daarom nie in die gedagte dat die gestorwene ons dophou nie, maar in Jesus se belofte om sy kinders op te wek en weer bymekaar te bring (Johannes 11:11–14; 1 Thessalonicense 4:16–18).

LET WEL: God se engele is dienende geeste wat Hy tot hulp van mense stuur (Hebreërs 1:14). Maar die gevalle engele mislei en doen bedrieglike tekens (Openbaring 12:7–9; 2 Thessalonicense 2:9). ’n Verskyning of boodskap is dus nie bewys dat ’n afgestorwene leef en met ons praat nie. God verbied die raadpleeg van die dode en rig ons na sy Woord (Jesaja 8:19–20).

LET WEL: Satan se eerste leuen was dat die mens nie sekerlik sou sterwe nie (Génesis 3:4). Die gedagte dat afgestorwenes steeds bewus rondbeweeg en geraadpleeg kan word, skep ruimte vir misleiding in hulle naam. ’n Bekende stem of voorkoms kan ons emosies diep raak. God se waarheid beskerm ons juis wanneer ons hartseer en verlange ons kwesbaar maak.

LET WEL: Die laaste stryd is nie net openlike ongeloof teenoor geloof nie. Godsdienstige misleiding speel ’n groot rol. Gewildheid is daarom nie ’n veilige toets vir waarheid nie.

LET WEL: Die strafbepaling in Levítikus het aan Israel se destydse regstelsel behoort; dit gee Christene geen opdrag om iemand skade aan te doen nie. Die blywende les is dat God hierdie praktyke ernstig afwys. Ons moet mense met liefde na Christus nooi, maar self geen deel aan die raadpleeg van geeste hê nie. Hy kan ook iemand wat hierin verstrik geraak het, vergewe en bevry.

LET WEL: Ons hoef nie boodskappe, verskynings of tekens te volg wat God se Woord weerspreek nie, selfs al lyk dit asof ’n geliefde met ons praat. Christus het die mag oor die dood en kan ons teen misleiding bewaar. Vertrou sy Woord en soek hulp en troos by Hom, nie by die raadpleeg van die dode nie (Jesaja 8:19–20).