’n Kruik olie

LET WEL: God is die Pottebakker en ons is soos klei in sy hand (Jeremia 18:1–6; Romeine 9:20–21). In Handelinge 9:15 noem Hy Saulus sy uitverkore werktuig. Die Engelse woord “vessel” beklemtoon die beeld van ’n voorwerp wat vir sy diens bestem is. Olie word met die Gees se werk verbind: Dawid word gesalf en die Gees kom oor hom. Soos olie die heiligdom se lampe laat brand het, bring die Gees lig in ons lewe. God wil sy Gees op sy mense uitstort (Joël 2:28).

LET WEL: Petrus sê dat ’n leuen teen die Heilige Gees ’n leuen teen God is. Jesus noem die Vader, Seun en Heilige Gees saam in die doopopdrag (Matthéüs 28:19). Die Gees onderrig, lei, spreek en kan bedroef word. Hy is dus nie bloot ’n invloed of krag wat ons gebruik nie, maar die goddelike Persoon wat ons lei. Die Skrif noem Hom ook die Trooster, die Gees van die waarheid en die Gees van die Here.

LET WEL: Die Gees rig ons op Christus en maak sy Woord vir ons duidelik. Jesus se belofte om by ons te wees, word deur die Gees se teenwoordigheid werklikheid. Hy bly by ons en werk in ons (Johannes 14:17). Sy leiding staan nooit teenoor die waarheid wat Hy self in die Skrif gegee het nie.

LET WEL: Om die Gees te laster, is nie ’n enkele onbedoelde woord of ’n sonde waaroor iemand opreg berou het nie. Dit is die volgehoue verwerping van sy roepstem totdat ’n mens nie meer wil bekeer nie. Wie sy sonde betreur en na Christus wil kom, hoef nie te dink dat genade vir hom gesluit is nie. Jesus sal die een wat na Hom kom, nie uitwerp nie (Johannes 6:37).

LET WEL: Die Gees deel verskillende gawes uit soos Hy wil, met die oog op diens en die opbou van die gemeente. Nie almal ontvang dieselfde gawe nie (1 Korinthiërs 12:29–30). Ons het almal die nuwe lewe deur die Gees nodig, maar ons hoef nie almal dieselfde taak of buitengewone ervaring te hê nie. Elke gawe behoort onder die leiding van Christus en in liefde gebruik te word.

LET WEL: Paulus behandel ’n situasie waar die gemeente nie verstaan wat gesê word nie. Dit beteken nie dat betekenislose klanke die doel van die gawe is nie. Die res van die hoofstuk beklemtoon verstaanbare onderrig, uitleg en orde. Ons moet die hele verklaring saam lees.

LET WEL: Die evangelie moes na mense van verskillende volke en tale gaan. Die Gees kon sy getuies toerus om in tale te praat wat nuut vir hulle was. Die gawe dien die boodskap: mense moet die goeie nuus oor Jesus kan hoor en verstaan.

LET WEL: Pinkster was ’n fees waarvoor mense uit verskillende lande na Jerusalem gekom het. God het juis toe sy dissipels in staat gestel om die evangelie oor taalgrense heen bekend te maak. Die nuwe gelowiges kon die boodskap daarna na hulle eie gemeenskappe neem.

LET WEL: Die luisteraars kon die boodskap verstaan. Handelinge 2:8 vra hoe elkeen die dissipels in sy eie geboortetaal kon hoor. Die wonder was nie verwarring nie, maar verstaanbare verkondiging van God se groot dade. Dit gee ons ’n duidelike voorbeeld van die doel van die gawe.

LET WEL: Cornelius en sy huisgesin was nie Jode nie. Die Gees se gawe het vir Petrus en sy metgeselle bevestig dat God ook hierdie gelowiges aanneem. Petrus het later gesê dat die Gees op hulle geval het soos op die dissipels in die begin (Handelinge 11:15). Die gawe het God verheerlik en die verspreiding van die evangelie bevorder.

LET WEL: Paulus het hulle verder onderrig, hulle is in Jesus se Naam gedoop en die Gees het hulle vir diens toegerus. Hierdie gebeurtenis, dié by Cornelius en Pinkster wys telkens hoe God sy werk uitbrei. Die gawe is nie ’n vertoning van persoonlike geestelike aansien nie.

LET WEL: Paulus se maatstaf is dat mense die boodskap moet kan verstaan en daardeur opgebou word. In die gemeente moet ’n taal verklaar word; sonder ’n uitlegger moet die spreker swyg (1 Korinthiërs 14:9, 19, 27–28). ’n Indrukwekkende klank is nie op sigself ’n bewys van die Gees se werk nie. Die gawe dien die boodskap, nie die spreker se aansien nie.

LET WEL: By Babel het die verwarring van tale mense uitmekaar laat gaan (Génesis 11:7–9). By Pinkster het mense uit verskillende volke die groot dade van God in hulle eie tale gehoor (Handelinge 2:6–11). Die verskil is treffend: waar mense mekaar by Babel nie kon verstaan nie, het die Gees by Pinkster die boodskap verstaanbaar gemaak. God het nie die verskillende tale afgeskaf nie; Hy het die taalgrense vir die evangelie oorbrug. Die gawe dien om mense by Christus uit te bring.

LET WEL: Die Gees werk in sondaars om hulle tot bekering te bring. Maar ons kan nie sy leiding verwelkom terwyl ons doelbewus besluit om God se bekende wil te verwerp nie. Hy help ons juis om te gehoorsaam. Dit is nie volmaaktheid wat ons eers moet bereik voordat ons sy hulp vra nie, maar ’n gewillige hart wat Hom toelaat om te verander wat verkeerd is.

LET WEL: Die doel is die opbou van ander, nie die bewys van ons eie geestelikheid nie. Paulus verwag nie dat elke gelowige in tale moet praat nie (1 Korinthiërs 12:30). Hy plaas verstaanbare verkondiging, troos en bemoediging voorop. ’n Mens moet dus nie een gawe as die verpligte bewys vir elke Geesvervulde Christen stel nie.

LET WEL: Die Gees gee krag sodat ons van Jesus kan getuig. Die doel is nie om ’n besondere ervaring vir onsself na te jaag nie, maar dat ander die Verlosser leer ken. Elke gelowige kan daarvoor bid. God deel die gawes uit soos Hy wil en gebruik verskillende mense op verskillende maniere (Handelinge 1:8; 1 Korinthiërs 12:11).

LET WEL: Nie elke gelowige ontvang dieselfde gawe nie, maar die Gees wil sy vrug in elke gelowige laat groei. Liefde, blydskap, vrede en selfbeheersing wys dat Hy ons karakter verander. Moet daarom nie jou verhouding met God aan ’n dramatiese verskynsel meet nie. Vra eerder of jy Christus meer liefhet en ander meer soos Hy behandel (Galásiërs 5:22).

LET WEL: Ons Vader gee graag wat ons vir ’n lewe saam met Hom nodig het. Vra in geloof, gee jou hart aan Hom oor en wees bereid om sy leiding te volg. Soos die weduwee haar kanne beskikbaar gestel het, kan ons ons lewe aan God beskikbaar stel. Die krag kom van Hom; ons taak is om Hom te vertrou en te gehoorsaam.