Bakstene sonder strooi

LET WEL: Jesus sê “die mens”, nie net een volk nie. Die Sabbat is God se gawe aan die mensdom. Dit bestaan ter wille van ons, nie om ons met mensgemaakte laste te onderdruk nie.

LET WEL: Die Sabbat het sy oorsprong aan die einde van die skeppingsweek, lank voordat Israel as volk bestaan het. Dit herinner die mens aan sy Skepper en aan die goedheid van sy voltooide werk.

LET WEL: God het nie bloot gesê dat enige een dag uit sewe geheilig moet word nie. Hy het die sewende dag geseën en geheilig. Die Sabbat kom uit die skeppingsweek, lank voordat daar ’n Joodse volk was. Dit herinner elke mens dat lewe van die Skepper kom en dat ons aan Hom behoort (Génesis 2:1–3; Markus 2:27).

LET WEL: Die vierde gebod plaas die Sabbat binne die Tien Gebooie. Die woord “gedenk” rig ons terug na die dag wat God reeds by die skepping afgesonder het. Dit is die Sabbat van die Here ons God, nie bloot ’n menslike gebruik nie. Christus red ons van sonde en leer ons om sy wil lief te hê (Matthéüs 1:21).

LET WEL: Die Sabbat herinner ons dat God ons Skepper én die Een is wat ons heilig. Ons kan onsself net so min herskep as wat ons onsself oorspronklik kon maak. Openbaring 14:6–7 roep die wêreld om die Skepper te aanbid en gebruik die taal van die vierde gebod: Hy het die hemel, die aarde en die see gemaak. Die Sabbat rig ons dus na die God wat lewe gee en dit herstel.

LET WEL: Jesus se eie lewe wys hoe om die Sabbat te eer. Hy het aanbid, onderrig en goed gedoen. Sy genesings het nie die Sabbat vernietig nie; hulle het die genadige doel daarvan geopenbaar (Matthéüs 12:12). Ons word geroep om te wandel soos Hy gewandel het (1 Johannes 2:6).

LET WEL: Die apostels het ook ná Christus se opstanding op die Sabbat aanbid en die evangelie verkondig. Hierdie samekomste het sowel Jode as nie-Jode bereik.

LET WEL: Die volgende Sabbat het byna die hele stad bymekaargekom om die Woord van God te hoor (vers 44). In Filíppi het Paulus en sy metgeselle op die Sabbat na ’n bidplek by die rivier gegaan en daar met die vroue gespreek (Handelinge 16:13). Die dag was nie net ’n geleentheid om met ’n Joodse gehoor te praat nie.

LET WEL: Jesus het die verwoesting van Jerusalem voorspel, wat in 70 n.C. plaasgevind het. Sy raad neem die Sabbat nog lank ná sy dood en opstanding in ag. Hy het nie gesê dat die dag teen daardie tyd afgeskaf sou wees nie.

LET WEL: God se volk hou aan Christus en sy gebooie vas. Die vierde gebod is nie uit die Tien Gebooie verwyder nie. Die Sabbat word onderhou as ’n antwoord van liefde op die Verlosser, nie as ’n manier om sonder Hom verlossing te verdien nie.

LET WEL: Die voorafgaande vers praat van die nuwe hemel en die nuwe aarde. Die Sabbat, wat by die skepping gegee is, verskyn ook in die belofte van die herstelde wêreld. God se volk sal saam in sy teenwoordigheid aanbid.

LET WEL: Jesus is op die voorbereidingsdag, Vrydag, gekruisig. Die volgende dag was die Sabbat, toe sy volgelinge volgens die gebod gerus het. Hy het op die eerste dag, Sondag, opgestaan. Die Sabbat is dus die dag tussen Vrydag en Sondag, naamlik Saterdag. Die Aanvulling verduidelik waarom kalenderveranderings nie hierdie weekvolgorde verander het nie.

LET WEL: God het Israel gewaarsku om nie by sy gebooie by te voeg of daarvan weg te neem nie (Deuteronómium 4:2). Wat Hy geseën en geheilig het, kan ons nie deur ’n ander dag vervang op grond van menslike gesag alleen nie. Ons moet sy Woord as maatstaf gebruik, selfs wanneer ’n ander gebruik baie oud en wydverspreid is.

LET WEL: Die Bybelse dag word van aand tot aand gereken. Die weeklikse Sabbat begin dus met sononder op Vrydag en eindig met sononder op Saterdag. Levítikus 23:32 beskryf die versoendag se rus en wys dieselfde aand-tot-aand-beginsel.

Die Sabbat duur van Vrydagaand se sonsondergang tot Saterdagaand se sonsondergang. Berei jou gewone werk vooraf voor sodat die dag ruimte gee vir aanbidding, rus, saamwees en diens aan ander. Jesus het gewys dat dit reg is om op die Sabbat goed te doen (Matthéüs 12:12). Dit is ’n heilige geskenk, nie ’n dag van vrees vir elke beweging nie.

LET WEL: Johannes noem die dag waarop hy die gesig ontvang het “die dag van die Here” (Openbaring 1:10), sonder om daar die weeksdag te benoem. Die tekste hierbo wys watter dag God sy eie noem. Jesus is die Here van die Sabbat. Die Bybel gee geen opdrag om die eerste dag in die plek van die sewende te heilig nie. Ook vreemdelinge word uitgenooi om die Sabbat te onderhou (Jesaja 56:2–7).

LET WEL: Die Sabbat wys ons na die rus wat ons in Christus vind. Ons hou op om ons eie verlossing te probeer verdien en vertrou op Hom wat ons geskep en verlos het. Juis omdat ons Hom liefhet, eer ons die dag wat Hy geheilig het. Uiterlike rus sonder geloof is nie die volle seën van die Sabbat nie.