Buig voor Babilon

LET WEL: In Daniël 3 word ’n beeld opgerig en mense met die dood gedreig as hulle dit nie aanbid nie. Openbaring 13:15 beskryf weer ’n beeld, gedwonge aanbidding en ’n doodsdreigement. Dieselfde keuse kom na vore: sal ons God gehoorsaam wanneer menslike bevele met sy Woord bots? Die drie vriende se getrouheid wys dat ware aanbidding nie deur dreigemente verander behoort te word nie. Ons vertroue is in God, selfs wanneer gehoorsaamheid ons duur te staan kom (Daniël 3:16–18).

LET WEL: Die drie engele se boodskappe begin met die ewige evangelie. Die waarskuwings is deel van God se roepstem om na Christus te kom, die Skepper te aanbid en aan Hom getrou te bly. Profesie is nie gegee om vrees of vyandskap teen mense te kweek nie, maar om ons teen misleiding te beskerm en vir Jesus se koms gereed te maak (Openbaring 14:6–12).

LET WEL: In hierdie profesie stel ’n dier ’n koninkryk of regerende mag voor (Daniël 7:17, 23). Die beeld is dus nie ’n belediging vir elke persoon wat onder daardie mag leef nie. Die identiteit moet uit die Skrif se kentekens saam vasgestel word, nie uit ’n naam, gerug of persoonlike afkeer nie.

LET WEL: Openbaring 13 gee ’n groep kentekens wat saam gelees moet word. Die dier kom uit die see; ontvang sy krag, troon en mag van die draak; het wêreldwye invloed; spreek godslasteringe; oefen mag uit vir twee-en-veertig profetiese maande; ontvang ’n dodelike wond wat genees; ontvang aanbidding; vervolg die heiliges; het die getal 666; en word met die getal van ’n mens verbind. Hierdie kentekens lei ons na die pouslike mag. Ons moet die gevolgtrekking aan die Skrif toets, nie bloot ’n bewering aanvaar nie.

LET WEL: Die dier kom uit ’n gebied waar gevestigde volke en nasies woon. Die pouslike mag het in die digbevolkte wêreld van die voormalige Romeinse Ryk ontwikkel. Hierdie eerste kenteken is belangrik, maar is nie op sy eie voldoende om die mag uit te ken nie.

LET WEL: Die draak is Satan (Openbaring 12:9), wat ook deur aardse magte werk. Toe Jesus gebore is, het Herodes, ’n heerser onder Romeinse gesag, probeer om Hom dood te maak (Matthéüs 2:13–16). In die geskiedenis het die kerk van Rome al hoe meer die politieke en godsdienstige gesag in Rome oorgeneem. Die pouslike mag het dus binne die erfenis van die heidense Romeinse Ryk opgestaan. Die historikus Adolf Harnack beskryf die Romeinse kerk as ’n voortsetting van die Romeinse wêreldryk (What Is Christianity?, 1901, bl. 270).

LET WEL: Die profesie beskryf meer as ’n plaaslike heerser. Die pousdom het oor nasionale grense heen godsdienstige en politieke invloed uitgeoefen, veral in die Middeleeuse Christendom. Sy aanspraak op universele kerklike gesag pas by hierdie kenteken. Die woord “katoliek” beteken algemeen of universeel.

LET WEL: Die Bybel verbind godslastering met ’n mens wat God se plek inneem en met die aanspraak om sondes op eie gesag te vergewe (Johannes 10:33; Lukas 5:21). Jesus kan vergewe omdat Hy die Seun van God is. Die pouslike stelsel se aansprake op goddelike gesag en die priester se mag om sondes te vergewe, moet aan hierdie Skrifmaatstaf getoets word. Ons vergifnis berus op Christus, nie op ’n mens wat sy plek oorneem nie (1 Timótheüs 2:5). Die Engelse bron haal onder meer Joseph Deharbe se A Complete Catechism of the Catholic Religion, 1924, bl. 279, oor priesterlike absolusie aan.

LET WEL: Twee-en-veertig maande van dertig dae is 1 260 profetiese dae. Met die dag-jaar-beginsel is dit 1 260 jaar (Eségiël 4:6). Dieselfde tydperk word ook as ’n tyd, tye en ’n halwe tyd aangedui (Daniël 7:25; Openbaring 12:6, 14). Die tydperk van pouslike oorheersing word van 538 tot 1798 bereken. In 538 is die Ostrogotiese beleg van Rome opgehef; in 1798 het generaal Berthier die pous gevange laat neem. Die verskil tussen die twee jaartalle is presies 1 260 jaar.

LET WEL: Die gevangenneming van Pius VI in 1798 was ’n ernstige slag vir die pouslike bewind. Hy het die volgende jaar in ballingskap gesterf. Tog het die pousdom nie verdwyn nie. Sy invloed en internasionale aansien het weer toegeneem. Die profesie waarsku dat die herstelde mag mense se bewondering sal trek. Ons behoort dus nie godsdienstige waarheid bloot aan openbare aansien, getalle of politieke invloed te meet nie.

LET WEL: Aanbidding staan sentraal in hierdie hoofstuk. Die mag vra meer as burgerlike gehoorsaamheid; dit eis godsdienstige trou. Wanneer kerk en staat saamwerk om aanbidding af te dwing, word mense se gewete aan menslike gesag onderwerp. Ware geloof kan nie met dwang geskep word nie.

LET WEL: Die vervolging van mense wat teen die gevestigde kerklike leer en gesag getuig het, is ’n donker deel van die geskiedenis. Gelowiges het gevangenisstraf en die dood verduur omdat hulle die Skrif bo menslike bevele gestel het. Geen aanspraak op godsdiens maak gewetensdwang reg nie. Die kerk behoort Christus se liefde te weerspieël, nie sy volgelinge met geweld stil te maak nie.

LET WEL: Die tradisionele berekening van die Latynse uitdrukking Vicarius Filii Dei, “plaasvervanger van die Seun van God”, gebruik die Romeinse syferwaardes van die letters. VICARIUS gee 112, FILII gee 53 en DEI gee 501; saam is dit 666. In dié berekening word U as die Latynse V getel. Die getal moet egter nie los van die ander kentekens gebruik word nie. Die profesie se beskrywing van aanbidding, gesag, vervolging en tydsduur dra die identifikasie.

Hierdie waarskuwing is nie ’n aanval op opregte Rooms-Katolieke gelowiges nie. God het kinders in verskillende kerke wat Hom liefhet en die lig wat hulle het, volg. Die ondersoek gaan oor ’n stelsel se leer en aansprake, nie oor die veroordeling van elke individuele lid nie. Ons dank God dat Hy misleiding blootlê en ons na Christus se waarheid roep. Die volgende studie verduidelik die merk waarteen Hy waarsku.

Die groot vraag is nie net of ons ’n profetiese mag kan herken nie, maar aan wie ons getrou sal wees. Soos Sadrag, Mesag en Abednégo kan ons kies om God te gehoorsaam wanneer menslike bevele met sy Woord bots. Christus, nie ons eie moed nie, is ons krag. Hy verlaat nie sy getroue kinders nie.