’n Hemelse model

LET WEL: God het die heiligdom laat maak omdat Hy by sy volk wou woon. Elke deel van die diens het gewys hoe Hy sondige mense met Hom versoen. Die doel was nie bloot ’n mooi gebou of ingewikkelde seremonies nie, maar om sy volk te leer om op die komende Verlosser te vertrou (Exodus 25:8; Hebreërs 9:9–12).

LET WEL: Ongeveer 1 500 jaar voor Jesus se koms na die aarde het God reeds deur die heiligdom en sy offers die verlossingsplan uitgebeeld. Die offers het vooruitgewys na Christus; hulle kon nie self die sonde wegneem nie. Die priesters se diens het vooruitgewys na sy bediening vir ons. Wat die offers uitgebeeld het, het Jesus deur sy een volmaakte offer vervul (Hebreërs 8:1–5; 10:1–10).

Die King James-vertaling sê “Thy way, O God, is in the sanctuary”. Die heiligdom openbaar hoe God se heilige weg ons verlossing bewerk. Hebreërs 9:9–14 verduidelik hoe die aardse diens vooruitwys na Christus.

LET WEL: God het die plan aan Moses gegee. Die aardse heiligdom was ’n afbeelding en skaduwee van die hemelse (Hebreërs 8:5). Die tabernakel was ongeveer 4,5 meter breed en 13,5 meter lank, as ’n el op ongeveer 45 sentimeter bereken word. Regop akasiahoutplanke, met goud oorgetrek, het in silwervoetstukke gestaan. Vier bedekkings van linne, bokhaar, rooigeverfde ramsvelle en robbevelle het dit oordek (Exodus 26). ’n Voorhangsel het die Heilige van die Allerheiligste geskei. Die Heilige was twee maal so lank as die Allerheiligste. Die voorhof het rondom die tabernakel gelê.

LET WEL: Die brandofferaltaar het na Christus se offer aan die kruis gewys. Die offerdier het Jesus, die Lam van God, voorgestel (Johannes 1:29). Tussen die altaar en die ingang van die tent was die waskom. Die priesters moes hulle hande en voete daarin was voordat hulle diens doen (Exodus 30:17–21). Die water herinner ons aan reiniging van sonde, die nuwe geboorte en die doop. Ons kom tot God deur Christus se offer en sy reinigende genade.

LET WEL: Die toonbrode het na Jesus, die lewende Brood, gewys (Johannes 6:51). Die kandelaar herinner ons aan Christus, die Lig van die wêreld (Johannes 9:5). Die olie waarmee die lampe brand, wys op die werk van die Heilige Gees (Sagaría 4:1–6). Die reukwerk staan in verband met die gebede van God se volk wat voor Hom opstyg (Psalm 141:2; Openbaring 8:3–4). Christus onderhou ons, verlig ons lewe en maak ons toegang tot God moontlik.

LET WEL: Die verbondsark was ’n kis van akasiahout wat binne en buite met goud oorgetrek was. Die deksel is die versoendeksel genoem. Twee goue gérubs het dit oorskadu. God het beloof om van daar af met Moses te spreek (Exodus 25:10–22). Dit het God se troon en sy teenwoordigheid onder sy volk uitgebeeld.

LET WEL: Die twee kliptafels met God se wet het in die ark gelê, en die versoendeksel was daarbo. Die wet maak die sonde bekend; die bloed by die versoendeksel wys op Christus se offer waardeur vergifnis moontlik is. God se genade vernietig nie sy wet nie. Hy vergewe die mens wat sy sonde bely en laat staan, en bring hom terug tot ’n lewe in gemeenskap met Hom (Spreuke 28:13; Matthéüs 26:28).

LET WEL: Die offers het die ernstige gevolg van sonde sigbaar gemaak: die loon van die sonde is die dood. Die sondaar het ’n offer gebring en dit self geslag (Levítikus 1:4–5). Die dood van ’n onskuldige dier het hom daaraan herinner dat sy verlossing ’n plaasvervanger vereis. Die dier se bloed kon nie self sonde wegneem nie. Dit het na Jesus se dood gewys. Gelowiges vóór die kruis het in die beloofde Verlosser vertrou; ons vertrou in dieselfde Verlosser wat gekom het. Daar is net een weg van verlossing.

LET WEL: Die sondaar het hom met die offer vereenselwig. Die oordrag van skuld is uitgebeeld: die plaasvervanger sterf, en die sondaar ontvang vergifnis. Dit wys na Jesus wat ons sonde op Hom geneem het. Hy het nie self ’n sondaar geword nie, maar het die straf gedra wat ons verdien (Jesaja 53:5–6; 2 Korinthiërs 5:21).

LET WEL: Die bloed is in die heiligdom ingebring. In die simboliese diens is die volk se sonde so in verband met die heiligdom gebring. Die offer het vergifnis moontlik gemaak; die priester het die versoeningsdiens verrig. Ná sy dood en opstanding het Jesus na die hemel opgevaar om vir ons in te tree. Wanneer ons ons sondes bely, vergewe en reinig Hy ons (1 Johannes 1:9).

LET WEL: Jesus is sowel die Lam wat vir ons gesterf het as die Hoëpriester wat vir ons intree. Hy word nie telkens weer geoffer nie: sy offer aan die kruis is eenmaal gebring en is volkome voldoende. Sy hemelse bediening bring die seëninge van daardie offer na dié wat deur Hom tot God nader (Hebreërs 7:25; 10:10–14).

LET WEL: Hy vergewe en delg ons sondes uit (Jesaja 44:22; 1 Johannes 1:9). Hy vorm ons na die beeld van sy Seun (Romeine 8:29). Hy werk die wil en die krag om Hom te gehoorsaam (Filippense 2:13). Hy rus ons toe om te doen wat Hom behaag (Hebreërs 13:20–21; 1 Johannes 3:22). Hy neem ons aan op grond van Christus se sondelose lewe en offer (2 Korinthiërs 5:21). Hy kan die werk wat Hy begin het, voltooi en ons van struikeling bewaar (Filippense 1:6; Judas 24). Hierdie beloftes is vir jou. Gee jou lewe aan Hom oor en vertrou Hom om dit te vervul.

LET WEL: Ons kan onsself nie regverdig maak nie. Ons gee ons hart en wil aan Jesus oor en laat Hom regeer. Ware geloof is meer as om sy Naam te gebruik terwyl ons doelbewus sy wil verwerp. Gehoorsaamheid koop nie redding nie; dit is die vrug van ’n lewe wat aan die Verlosser oorgegee is.

LET WEL: Een maal per jaar het Israel ’n besondere dag van verootmoediging en oordeel gehou (Levítikus 23:27–29). Twee bokke is gekies: een vir die HERE en een vir Asásel. Die bok vir die HERE is as sondoffer geslag, en sy bloed is in die Allerheiligste by die versoendeksel gesprinkel. Die heiligdom is van die volk se sondes gereinig. Nadat die versoeningswerk voltooi is, het die hoëpriester die sondes oor die lewende bok bely. Dié bok is na die woestyn weggestuur (Levítikus 16:7–22). Die diens het gewys dat God die sonde nie net vergewe nie, maar uiteindelik heeltemal uit sy skepping wegdoen.

Die bok vir Asásel is nie ’n tweede verlosser nie. Sy bloed word nie as ’n sondoffer gebring nie, en hy dra nie by tot die versoening wat Christus doen nie. Hy beeld Satan se uiteindelike verantwoordelikheid vir die sonde uit. Jesus alleen dra ons skuld as Verlosser; die wegdoen van die sonde volg op die versoeningswerk (Levítikus 16:20–22).

LET WEL: Die aardse heiligdom wys ons na Christus se werk in die hemel. Ons kyk dus nie terug na diereoffers asof hulle ons nog kan help nie. Ons kom nou in geloof na die lewende Jesus. Hy het vir ons gesterf en tree vir ons in, sodat ons met vrymoedigheid om genade en hulp kan vra (Hebreërs 4:14–16; 8:1–2).