Tien maal wyser

LET WEL: God se oorspronklike voorsiening was plantvoedsel. Vrugte, sade, neute en graan herinner ons aan die eenvoudige oorvloed wat Hy vir die mens bedoel het.

LET WEL: Die mens sou voortaan deur moeite van die grond leef. Die Bybelse beskrywing beklemtoon dat God selfs in ’n wêreld wat deur sonde beskadig is, steeds vir die mens voorsien.

LET WEL: Jesus het nie mense se liggaamlike nood geïgnoreer nie. Hy het siekes genees en lydendes met deernis behandel. Ons hele menswees is vir Hom kosbaar. Daarom behoort sorg vir die liggaam en sorg vir die geestelike lewe nie van mekaar losgemaak te word nie.

LET WEL: Psalm 105:37 getuig van God se bewaring toe Hy Israel uit Egipte uitgelei het. Hy het sy volk nie aan hulleself oorgelaat nie. Sy sorg en onderrig het hulle hele lewe omvat. Ons kan ook vandag sy wysheid vertrou.

LET WEL: Christus het ons met sy eie lewe gekoop. Ons liggaam is daarom nie iets waarmee ons kan maak net wat ons wil nie. Om daarvoor te sorg, is ’n dankbare antwoord op sy liefde en help ons om Hom en ander beter te dien. Dit verdien nie verlossing nie; dit eer die Verlosser aan wie ons reeds behoort (1 Korinthiërs 6:19–20).

LET WEL: Die vraag is nie net of ’n gewoonte aangenaam of algemeen is nie. Kan ek God daarmee eer? Help dit my om helder te dink, getrou te leef en ander te dien? Die geloof raak ook die gewone keuses van elke dag.

LET WEL: Die Skrif waarsku teen die misleiding en skade van bedwelmende drank (Spreuke 23:29–35). Die beginsel van nugterheid en selfbeheersing lei ons om alkoholiese drank te vermy. Bybelse verwysings na die vrug van die wingerdstok moet in hulle verband gelees word; Jesaja 65:8 praat byvoorbeeld van mos wat nog in die tros is. Ons hoef nie bedwelming te soek om God se gawes te geniet nie.

LET WEL: God se oproep om die liggaam te eer, vra dat ons gewoontes vermy wat dit willens en wetens skaad. Dit gee ons nie die reg om ’n siek mens se geloof of karakter te veroordeel nie. Jesus het gewys dat siekte nie eenvoudig as bewys van iemand se eie sonde beskou mag word nie (Johannes 9:1–3). Sorg en medelye hoort by gehoorsaamheid.

LET WEL: Albei kenmerke word vereis. ’n Bees of skaap het gesplitste kloue en herkou. ’n Vark het wel gesplitste kloue, maar herkou nie en word daarom onrein genoem (Levítikus 11:7). God se onderskeid, nie bloot menslike voorkeur nie, bepaal hier wat as voedsel dien.

LET WEL: Die vereistes is vinne én skubbe. Waterdiere wat nie aan albei voldoen nie, word nie as voedsel toegelaat nie. Dit sluit onder meer skulpvis, garnale, oesters en palings uit. Die onderskeid word eenvoudig gestel sodat ons dit kan toepas.

LET WEL: Levítikus 11:13–19 gee die lys. Roofvoëls en aasvreters kom daarin voor. Voëls soos hoenders en kwartels word as voedsel gebruik. Lees die Bybelse lys self, eerder as om net op ’n algemene reël oor ’n voël se voorkoms staat te maak.

LET WEL: Nee. God het Noag reeds vóór die sondvloed tussen rein en onrein diere laat onderskei. Dit was lank voor Sinai en die latere heiligdomsdiens. Die onderskeid kan dus nie bloot as ’n nuwe seremoniële instelling uit Moses se tyd afgemaak word nie.

LET WEL: Die gedeelte beskryf mense wat hulle met afgodiese gebruike heilig terwyl hulle God se wil verwerp. Dit waarsku ons om nie godsdienstige aansprake te gebruik as verskoning om sy duidelike woord te ignoreer nie. Die antwoord op nuwe lig is geloof en gehoorsaamheid, nie ’n poging om ons eie weg heilig te verklaar nie.

LET WEL: Matigheid beteken selfbeheersing: om skadelike dinge te vermy en goeie dinge verstandig te gebruik. Selfs iets goeds kan verkeerd gebruik word wanneer dit ons lewe oorheers. Christus bevry ons om Hom te dien, eerder as om deur ons begeertes beheer te word.

LET WEL: Die Skrif gee voorskrifte oor afsondering by bepaalde siektes (Levítikus 13:46), die wegdoen van menslike afval (Deuteronómium 23:12–13), die was van liggaam en klere (Levítikus 17:15–16), seksuele reinheid (Levítikus 18; Kolossense 3:5–6) en die verbod op die eet van bloed en bepaalde vet (Levítikus 3:17; 7:22–24). Dit waarsku ook teen haat en bitterheid (Levítikus 19:17–18; Hebreërs 12:14–15), ooreet (Spreuke 23:2) en die verwaarlosing van rus (Markus 6:31). Werk, ’n dankbare gesindheid en ’n goeie voorbeeld vir ons kinders hoort by ’n verantwoordelike lewe (Exodus 20:9; Spreuke 17:22; Deuteronómium 12:25). Hierdie beginsels vervang nie gepaste mediese sorg nie; hulle leer ons om God se gawe van die lewe met wysheid te hanteer.

LET WEL: God herstel wat die sonde verwoes het. In die nuwe aarde sal daar nie meer dood, lyding of die vernietiging van lewe wees nie. Die vrede van die skepping sal herstel word. Ons hoop is nie net ’n langer lewe in hierdie gebroke wêreld nie, maar ’n nuwe lewe by Hom.

LET WEL: Christus kan ons begeertes en gewoontes verander. Bring jou stryd na Hom, aanvaar die hulp wat jy nodig het en doen getrou wat jy reeds verstaan. Verandering vra soms volharding. ’n Moeilike gewoonte of siekte beteken nie dat God jou verwerp het nie. Sy genade help ons om in afhanklikheid van Hom te leef.