Die dogter se dans

LET WEL: Isébel en Atália was met die huis van Agab verbind en het afgodery en geweld in Israel en Juda bevorder. Godsdienstige ontrouheid het saam met politieke mag mense onderdruk. Die verhaal waarsku teen die gebruik van staatsgesag om die waarheid te vervolg.

LET WEL: Die boodskap kom van dieselfde Jesus wat die ewige evangelie na die wêreld stuur. Sy waarskuwing is ernstig omdat geestelike misleiding mense se verhouding met Hom bedreig. Hy ontbloot die dwaling om ons te red. Ons moet bereid wees om sy Woord ook toe te laat om ons eie geliefde gebruike en oortuigings te toets.

LET WEL: ’n Rein vrou stel God se getroue volk voor; ’n ontroue vrou beeld geestelike ontrouheid uit. Rome was die heersende wêreldmag toe Johannes geskryf het. Die pouslike mag het later binne die Romeinse erfenis ontwikkel. Die vrou se verhouding met die konings wys dat die profesie oor meer as individuele verkeerde gedrag gaan: dit ontbloot ’n godsdienstige stelsel wat aardse mag gebruik.

LET WEL: Die vrou word verbind met godslasterlike name (vers 3), purper en skarlaken (vers 4), die naam “moeder van die hoere” (vers 5), die bloed van die heiliges (vers 6), sewe berge (vers 9) en heerskappy oor konings (vers 18). Hierdie kentekens sluit by die pouslike mag aan. Rome staan bekend as die stad op sewe heuwels. Die moeder-en-dogter-beeld waarsku ook dat kerke wat van Rome af weggebreek het, steeds leerstellings of gebruike kan behou wat nie op die Skrif berus nie. Die vraag is nie bloot waar ’n kerk vandaan kom nie, maar of dit Christus se Woord volg.

LET WEL: Die ooreenkomste verbind die beelde met dieselfde Romeinse magsagtergrond. Die vrou wat op die dier ry, maak die verbintenis tussen ontroue godsdiens en politieke mag sigbaar. Openbaring 13 beskryf ook ’n tweede dier wat die aanbidding van die eerste bevorder. Die profesie waarsku teen godsdiens wat die gewete deur aardse dwang probeer beheers.

LET WEL: Die bouers wou vir hulleself ’n naam maak en hulle eie veiligheid en eenheid verseker. God het hulle taal verwar en hulle plan verbreek. Later het Babilon ’n afgodiese wêreldryk geword wat God se volk onderdruk het. Openbaring gebruik die naam vir geestelike verwarring en georganiseerde ontrouheid aan God. Menslike gesag en valse leer verdring die waarheid van sy Woord.

LET WEL: God noem mense in Babilon nog “my volk”. Sy oproep is dus nie minagting vir hulle nie, maar ’n liefdevolle waarskuwing om die dwaling en sonde te verlaat. Hy vra nie dat ons ’n bekende kerk of gebruik bo Christus stel nie. Wanneer sy Woord waarheid duidelik maak, is ons veilige antwoord om Hom te volg (Openbaring 18:4).

LET WEL: Haar wyn beeld leerstellings uit wat mense geestelik verwar en van God se waarheid wegvoer. Voorbeelde wat in hierdie reeks ondersoek word, is die verwerping van God se gebooie; die heiliging van Sondag in die plek van die Bybelse Sabbat; ’n geheime wegraping; die natuurlike onsterflikheid van die siel; eindelose pyniging in die hel; menslike aansprake op die vergewing van sonde; ’n doop wat nie by die Bybelse voorbeeld pas nie; en taalverskynsels wat nie die evangelie verstaanbaar maak nie. Toets elkeen aan die Skrif. ’n Bekende gebruik word nie waar bloot omdat baie mense dit aanvaar nie.

LET WEL: Die kentekens wys op die Verenigde State van Amerika. Die nuwe mag kom na vore in dieselfde tydvak waarin die eerste dier sy wond ontvang. Amerika het in 1776 onafhanklikheid verklaar; sy grondwet dateer uit 1787 en sy Handves van Regte uit 1791. Dit ontwikkel buite die digbevolkte Europese ryke wat deur die see voorgestel word. Dit beteken nie dat die Amerikaanse vasteland onbewoon was nie. Die twee lamagtige horings herinner aan beginsels van burgerlike en godsdiensvryheid: ’n staat sonder ’n koning en geloof sonder pouslike heerskappy. Die profesie wys egter dat die latere optrede hierdie vryheidsideale sal weerspreek.

LET WEL: ’n Regerende mag “praat” deur sy wette en die afdwinging daarvan. Die lamagtige voorkoms word weerspreek wanneer godsdiens met strafmaatreëls afgedwing word. Openbaring 13:15–17 beskryf ’n doodsdreigement en beperkings op koop en verkoop. Die gevaar is die prysgawe van gewetensvryheid in die naam van aanbidding.

Wanneer ’n godsdienstige mag die staatsgesag gebruik om aanbidding af te dwing, word die gewete onder dwang geplaas. Christus wen mense deur waarheid en liefde, nie deur straf vir gewetenskeuses nie. In die komende stryd moet ons God se Woord bo menslike bevele stel en ook ander se gewete met respek behandel.

LET WEL: Die draak is Satan, wat onder meer deur heidense en spiritistiese misleiding werk. Die dier verteenwoordig die pouslike mag. Die valse profeet word verbind met die tweede dier se tekens en misleiding, en dus met afvallige Protestantisme wat staatsmag gebruik (Openbaring 13:11–17; 19:20). Die drie werk saam teen God se waarheid en sy volk.

LET WEL: Verskillende godsdienstige en politieke magte kan saamwerk wanneer hulle ’n gemeenskaplike doel nastreef. Die profesie beskryf ’n wêreldwye misleiding wat op teenstand teen God uitloop. Die stryd gaan uiteindelik oor wie se gesag ons erken en wie ons aanbid.

LET WEL: Bonatuurlike verskynsels kan indrukwekkend wees sonder dat hulle van God kom. Openbaring waarsku dat die tekens juis gebruik word om mense te mislei. Ons kan dus nie die waarheid van ’n boodskap aan die skouspelagtigheid van ’n ervaring meet nie.

LET WEL: ’n Wonderwerk bewys nie vanself dat ’n boodskap van God kom nie. Toets die boodskap aan die Skrif, selfs wanneer die ervaring indrukwekkend of emosioneel is. God weerspreek nie sy eie Woord nie. Die veiligste weg is om vas te hou aan wat Hy reeds duidelik geopenbaar het (Jesaja 8:20; Matthéüs 24:24).